دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٩
١٤٠.امام على عليه السلام : هيچ نعمت و زندگى خوشى به زوال نيامد ، مگر به سبب گناهانى كه مردم مرتكب شدند . خداوند هر گز به بندگان ستم نمى كند .
١٤١.امام على عليه السلام : اين امّت ، تا زمانى كه جامه غير عرب (جامه فاخر) نپوشند و خوراك غيرِ عرب (خوراك اَشرافى) نخورند ، همواره در خوبى به سر خواهند بُرد . پس هر گاه چنين كردند ، خداوند ، آنان را به خوارى مى افكنَد .
١٤٢.امام على عليه السلام : كمتر پيش مى آيد كه كسى ، خود را به مردمى همانند سازد و از آنان نشود .
١٤٣.امام زين العابدين عليه السلام : خداوند ، امّتى را كه در آن بَربَط[١] نواخته شود ، خوش بخت نمى كند .
١٤٤.امام باقر عليه السلام ـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ :خداوند عز و جل به پيامبرى از پيامبران ، وحى فرمود كه : «به قومت بگو جامه دشمنان مرا نپوشند و خوراكِ دشمنان مرا نخورند و خود را به شكلِ دشمنان من درنياورند ؛ زيرا اگر چنين كنند ، اينها نيز همانند آنان ، دشمن من خواهند بود» .
١٤٥.امام رضا عليه السلام ـ در نامه اى كه در پاسخ پرسش هاى محمّد بن سنان نوشت ـ :خداوند ، قتل نفس را حرام كرده است ؛ زيرا در روا شمردن آن ـ اگر روا شده بود ـ ، تباهى و نابودى بشر و تباهىِ تدبير است ... . خداوند متعال ، زنا را حرام كرده است ؛ زيرا در آن ، مفاسدى از قبيل قتلِ نفس و از بين رفتن نَسَب و وا نهادن تربيت فرزندان و تباه شدن ارث و ميراث و مفاسدى از اين دست است . خداوند عز و جل تهمت زدن به زنان پاك دامن را حرام كرده است ؛ چون موجب از ميان رفتن نَسَب ها و نفى فرزند و باطل شدن ارث و ميراث و وا نهادن تربيت و از بين رفتن شناخت ها و گناهان بزرگ و ديگر عوامل منجر به تباهى بشر مى شود .
[١] . بَربَط ، سازى است شبيه عود .