دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٧
ه ـ برپا داشتن حق
١٦٢.امام على عليه السلام : همكارى در برپا داشتن حق ، امانتدارى و ديندارى است .
و ـ جبران نيكى
١٦٣.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :جبران كردن نيكى ، از امانتدارى است ؛ زيرا آن نيكى ، چونان سپرده اى در نزد توست .
ز ـ نگهدارىِ رازها
١٦٤.امام على عليه السلام : هر چيزى كه پخش كردن آن خوب نباشد ، امانت است ، هر چند پنهان داشتن آن ، خواسته نشده باشد .
١٦٥.امام حسين عليه السلام : هر رازى ، يك امانت است .
١٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه شخصى [با ديگرى] سخن بگويد ، سپس اطراف خود را بپايد [كه احتمالاً كسى دور و بَر او نباشد تا آن سخن را بشنود] ، آن سخن ، امانت است [و شنونده نبايد آن را به كسى بگويد] .
١٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه شخص سخنى بگويد و در حين گفتن آن ، اطرافش را بپايد ، آن سخن ، امانت است .
١٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از مردى سخنى بشنود كه آن مرد دلش نمى خواهد سخنش جايى بازگو شود ، آن سخن ، امانت است ، هر چند پوشيده داشتن آن را از او نخواسته باشد .