١٠١.المعجم الكبير ـ به نقل از يحيى بن جَعدة بن هُبَيره ، در باره ابن مسعود ـ :پيامبر صلى الله عليه و آله چون به مدينه آمد ، خانه ها را تقسيم كرد[١] و ابن مسعود [كه فقير و ضعيف بود] ، از جمله كسانى بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله به او سهمى بخشيد . ياران ايشان گفتند : اى پيامبر خدا ! او را از ما دور كن . فرمود : «پس خداوند براى چه مرا به پيامبرى برانگيخت؟ خداوند عز و جل امّتى را كه حقّ ضعيف خود را ندهند ، به خوش بختى نمى رسانَد» .

١٠٢.امام صادق عليه السلام : هيچ امّتى كه حقّ ناتوان آن از نيرومندش ، بدون ترس و لرز ، ستانده نشد ، خوش بخت نمى شود .

١٠٣.امام صادق عليه السلام : خداوند ، هيچ امّتى را عذاب نكرد ، مگر آن گاه كه به حقوق برادران فقير خود ، بى اعتنايى كردند .

٤ / ١٦

مفاسد فرهنگى و اقتصادى

قرآن

«در حقيقت، خداوند ، حال قومى را تغيير نمى دهد تا آنان حال خود را تغيير دهند» .

[١] . يعنى مهاجران را با رضايت انصار ، در خانه هاى آنان ، سكونت داد (نيل الأوطار : ج ٦ ص ٥٦) .