دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٥
ب ـ پارسايى
١٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پارسايى ، امانت است .
ج ـ پاك دامنى
١٥٨.قصص الأنبياء ، راوندى ـ به نقل از احمد بن محمّد بن ابى نصر ـ :از ابو الحسن الرضا ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ در باره اين سخن خداى متعال : «پدرم تو را مى خوانَد تا تو را به پاداش آب دادن [گوسفندان] براى ما مزد دهد» پرسيدم و گفتم : آيا اين مزد ، همان ازدواج [موسى عليه السلام با دختر شعيب ]است؟ فرمود : «آرى ؛ و چون دختر شعيب گفت : «او را استخدام كن ؛ زيرا بهترين كسى است كه استخدام مى كنى ؛ هم نيرومند و هم امانتدار است» ، پدرش گفت : چگونه اين [امانتدارى او] را دانستى؟ گفت : چون پيغام شما را به او رساندم و او با من آمد ، گفت : تو در پىِ من بيا و راه را نشانم بده . و من از پشتِ سرش مى آمدم و راه نمايى اش مى كردم . و اين براى آن بود كه دوست نداشت [پشت سرِ من حركت كند و] از من ، چيزى ببيند».
د ـ وفادارى
١٥٩.امام على عليه السلام : بالاترين امانتدارى ، وفا كردن به پيمان است .
١٦٠.امام على عليه السلام : از بهترين امانتدارى[ها] ، رعايت پيمان هاست .
١٦١.ربيع الأبرار : مردى به سلمان ـ كه خدا از او خشنود باد ـ گفت : اى ابو عبد اللّه ! فلانى به تو سلام مى رساند . سلمان گفت : اگر سلام او را نرسانده بودى ، امانتى بر گردن تو بود .