٢٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : منافق ، كسى است كه [از گناه ،] باز مى دارد ، ولى خودش [از آن] باز نمى ايستد ... . اگر برايت سخنى (/ حديثى) باز گويد ، دروغ مى گويد ، و اگر وعده ات بدهد ، خُلف وعده مى كند ، و اگر به او امانتى بسپُرى ، به تو خيانت مى ورزد ، و اگر با تو ناساز شود ، پشت سرت بدگويى مى كند .

٢٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شخصِ دورو نمى تواند امين باشد .

٢٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نشانه منافق ، سه چيز است : هر گاه سخنى (/ حديثى) بگويد ، دروغ مى گويد ؛ هرگاه وعده دهد ، خُلف وعده مى كند ؛ و هرگاه به او امانتى سپرده شود ، خيانت مى ورزد .

٢٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : منافق ، كسى است كه هر گاه وعده دهد ، خُلف وعده مى كند ، و هر گاه عمل كند ، فاش مى سازد [و در بوق مى دَمَد] ، و هر گاه [سخن ]بگويد ، دروغ مى گويد ، و هر گاه امانتى به او سپرده شود ، خيانت مى ورزد .

د ـ دروغگو

٢٩٠.مصباح الشريعة ـ در حديثى كه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است ـ :دروغگو ، امين نيست .

ه ـ نيرنگباز

٢٩١.امام على عليه السلام : نيرنگباز ، امانتدار نيست .