دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٧١
٥ / ١٥
مؤمن
٢٦٩.امام على عليه السلام : مؤمن ، امين بر خويشتن است ؛[١] با هوس و شهوت خود مى ستيزد .
٢٧٠.تفسير العيّاشى ـ به نقل از ابو بصير ـ :از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن خداوند : «و كسى كه بيمار يا مسافر باشد» و از حدّ بيمارى كه شخص با رسيدن به آن حد بايد روزه اش را بخورد ـ چنان كه در سفر چنين چيزى بر او واجب است ـ سؤال كردم . فرمود : «به او اعتماد شده و [تشخيص آن ]به خودش واگذار شده است . پس اگر احساس ناتوانى كرد ، بايد روزه اش را بخورد ، و اگر احساس كرد مى تواند ، پس بايد روزه بگيرد ، بيمارى اش هر چه باشد» .
٥ / ١٦
حجر الأسود
٢٧١.دعائم الإسلام : امام باقر عليه السلام فرمود : «حجر [الأسود] ، مانند پيمان است و لمس كردن آن ، چون بيعت . و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هر گاه آن را لمس مى كرد ، مى فرمود : بار خدايا ! امانتم را ادا كردم و به پيمانم وفا نمودم ، تا [اين حجر الأسود] در نزد تو برايم به انجام وظيفه ، گواهى دهد» .
٢٧٢.امام صادق عليه السلام : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ چون از بندگان پيمان گرفت ، به حجر [الأسود] دستور داد كه آن پيمان ها را فرو بلعد .[٢] از اين رو گفته مى شود : «امانتم را ادا كردم و به پيمانم وفا نمودم ، تا به وفا كردنم گواهى دهى [تو اى حجر الأسود]!» .
[١] در عيون الحكم والمواعظ ، به جاى «امين» ، «امير» آمده است . [٢] كنايه از حفظ آنهاست .