١٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس سخنى بگويد كه دوست ندارد فاش شود ، آن سخن ، امانت است ، اگر چه از شنونده اش نخواسته باشد آن را پنهان بدارد [و به كسى نگويد] .

١٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آگاه باشيد كه از امانتدارى است ! آگاه باشيد كه از خيانت است ، اين كه مردى به برادرش سخنى بگويد و از او بخواهد پنهانش بدارد ؛ امّا او آن را فاش سازد !

١٧١.امام زين العابدين عليه السلام ـ در توصيف مؤمن ـ :امانتِ خود (راز ديگران) را به دوستانش نمى گويد .

١٧٢.رجال الكشّى ـ به نقل از اسلم ، وابسته محمّد بن حنفيه ـ :با امام باقر عليه السلام نشسته و به زمزم تكيه داده بودم كه محمّد بن عبد اللّه بن حسن ـ كه كعبه را طواف مى كرد ـ ، از برابر ما گذشت . امام باقر عليه السلام فرمود : «اسلم! اين جوان را مى شناسى؟» . گفتم : آرى . او محمّد بن عبد اللّه بن حسن است . فرمود : «زودا كه او قيام كند و كشته شود و خونش هدر رود» . سپس فرمود : «اين سخن را به هيچ كس مگو ، چون در نزد تو امانت است» .

١٧٣.ثواب الأعمال ـ به نقل از ابو هريره و ابن عبّاس ـ :پيامبر خدا ، پيش از رحلتش براى ما سخنرانى كرد و اين آخرين سخنرانى اى بود كه در مدينه ايراد فرمود تا آن كه به خداوند عز و جل پيوست ... ايشان فرمود : « ... هر كس مُرده اى را غسل دهد و در باره اش امانتدارى كند ، به اِزاى هر مويى ، ثواب آزاد كردن يك بنده برايش باشد ، و صد درجه رفعت مى يابد» . عمر بن خطاب گفت : اى پيامبر خدا ! چگونه در باره اش امانتدارى كند؟ فرمود : «عورت و عيب او را بپوشاند . اگر عورت و عيبش را نپوشانَد ، مزدش بر باد مى رود و عيب و عورت خودش در دنيا و آخرت ، آشكار مى گردد» .