«و پادشاه گفت: «او را نزد من بياوريد، تا وى را ويژه خود كنم» . پس چون با او سخن راند، گفت: «تو امروز نزد ما بامنزلت و امين هستى» . [ يوسف ] گفت: «مرا بر خزانه هاى اين سرزمين بگمار، كه من ، نگهبانى دانا هستم»» .

حديث

١٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امّت من ، پيوسته برفطرت [الهى] هستند تا زمانى كه امانت را غنيمت ندانند و [پرداخت] زكات را خسارت [براى خود] نشمارند .

١٥١.امام على عليه السلام : از زشت ترين خيانت ها ، خيانت در سپرده ها [و امانت ها ]است .

١٥٢.امام صادق عليه السلام : هر كس قرضى داشته باشد و نيّتِ پرداخت آن را در سر بپروراند ، از جانب خداوند عز و جل دو نگهبان بر او گماشته مى شوند تا او را در اداى امانت به او كمك كنند ، و هرگاه نيّتش در اداى آن سست شود ، به اندازه اى كه از نيّتش كوتاه آمده ، آن دو نگهبان از كمك كردن به او كوتاه مى آيند .

١٥٣.تفسير العيّاشى ـ به نقل از اَبان بن تَغلِب ـ :امام صادق عليه السلام فرمود : «آيا مى پندارى كه خداوند به هر كس چيزى داده ، از سرِ گراميداشت اوست ، و به كسى كه چيزى نداده ، از روى خوارداشت او باشد؟! نه ؛ بلكه اين دارايى ها مال خداست و آن را نزد آدمى به امانت مى سپارد و به آنان ، اجازه داده است كه به اندازه بخورند ، به اندازه بياشامند ، به اندازه بپوشند ، به اندازه زن اختيار كنند ، به اندازه سوار شوند ، و افزون بر آن ، به مؤمنان نادار بدهند و با آن به پريشانى زندگى آنها سر و سامان دهند . پس هر كس چنين كرد ، آنچه مى خورَد و مى آشامد و سوار مى شود و زن مى گيرد ، حلال باشد و هر كس از آن سرپيچى كرد ، بر او حرام است» . سپس فرمود : « «و زياده روى مكنيد كه او زياده روان را دوست ندارد» . آيا خيال مى كنى خداوند ، مالى را به امانت نزد مردى مى سپارد و به او اجازه مى دهد اسبى را با ده هزار درهم بخرد ، در حالى كه اسب ، بيست درهمى هم جوابگوى اوست ؟ و كنيزى به هزار دينار بخرد ، در صورتى كه كنيزى بيست دينارى هم كفايتش مى كند؟!» . و فرمود : « «زياده روى مكنيد كه او زياده روان را دوست نمى دارد» » .