١٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من بر امّتم از دو چيز مى ترسم : قرآن و شير.[١] امّا شير ، چون [به خاطر آن] در جستجوى روستاها و مزارع بر مى آيند و از هوس ها ، پيروى مى كنند و نمازها را فرو مى گذارند ؛ و امّا قرآن ، چون منافقان ، آن را فرا مى گيرند و به وسيله آن با مؤمنان ، ستيزه مى كنند .

١١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيشترين ترس من براى امّتم از لغزش هاى عالمان ، جانبدارى داوران و تفسيرهاى نادرست [از قرآن] است .

١١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين چيزى كه از آن بر امّتم مى ترسم ، سه چيز است : لغزش عالم ، يا مجادله كردن منافق به وسيله قرآن ، يا دنيايى كه گردن هاى شما را قطع مى كند . پس ، از دنيا بر خود بترسيد .

١١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از افراد امّتم از چهار چيز در امان بمانَد ، بهشت ، از آنِ اوست : از آلودگى به دنيا ، پيروى هوس ، شكم پرستى ، و شيفتگى جنسى .

١١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى امّت! من براى شما در آنچه نمى دانيد ، نمى ترسم ؛ بلكه بنگريد كه به آنچه مى دانيد ، چگونه عمل مى كنيد .

[١] . ابن اثير مى گويد : «از همين باب است حديث به زودى ، اهل لَبَن از امّت من ، هلاك خواهد شد» . حربى مى گويد : «به گمانم مراد ايشان ، اين است كه : از شهرها و از نماز جماعت ، فاصله خواهند گرفت و به جايگاه هاى [توليد] شير در چراگاه ها و باديه ها مى روند» . خلاصه ، منظور ، اين است كه مسلمانان ، دوباره به باديه ها و روستاها باز خواهند گشت و مَدنيّت خويش را از دست خواهند داد .