يكصد آيه يكصد درس
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

يكصد آيه يكصد درس - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٩

.
خدا مدافع مؤمنان‌ . «انَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذينَ امَنُوا انَّ اللَّهَ لا يُحِبَّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ» «١» خداوند از كسانى كه ايمان آورده‌اند دفاع مى‌كند. خداوند هيچ خيانتكار كفران‌كننده‌اى را دوست ندارد.
شيوه ظلم‌ستيزى و برخوردهاى منطقى و ضد خرافى مؤمنان در طول تاريخ، پيوسته كافران كج‌انديش و متعصبان كوردل را برعليه ايشان برانگيخته و اين نبرد بين حق و باطل همچنان ادامه دارد. خداوند در قرآن كريم به مؤمنان، وعده نصرت و پيروزى داده و آنان را به امدادهاى غيبى دلگرم ساخته است. در اين آيه شريفه نيز به مؤمنان، بشارت داده شده كه خداوند از آنان دفاع مى‌كند. تعبير «يُدافِعُ» كه به شكل فعل مضارع آمده، حاكى از مبالغه در دفع و دوام است، به اين معنا كه هرگونه حيله دشمنان را از مؤمنان دور مى‌سازد. اين وعده، مخصوص مؤمنان عصر پيامبر نيست، بلكه حكمى است كه در تمام زمانها جارى است و هر مؤمنى را شامل مى‌شود. «٢» علت دفاع خداوند وعده يارى خداوند به اين دليل است كه خدا مؤمنان را دوست مى‌دارد، ولى مشركان را دوست نمى‌دارد، چون مؤمنان امانت را رعايت و نعمت خدا را شكر مى‌گزارند، پس در حقيقت، خدا از دين خود دفاع مى‌كند؛ همچنان كه فرمود:
«ذلِكَ بِانَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذينَ امَنُوا وَ انَّ الْكافِرينَ لا مَوْلى‌ لَهُمْ» «٣» زيرا خداوند مولاى مؤمنان است و كافران مولا و ياورى ندارند.