.
احسان به پدر و مادر . «وَ قَضى‌ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا الَّا ايَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ احْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ احَدُهُما اوْكِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما افٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَريماً وَاخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانى‌ صَغيراً» «١» و پروردگارت مقرر داشت كه جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكى كنيد. هرگاه هر دو يا يكى از آن دو سالخورده شوند كمترين اهانتى به آنها روا مدار، با ايشان درشتى مكن و با محبت و احترام سخن بگو بالهاى تواضع خويش را در برابرشان از محبت و لطف بگستر و بگو:
پروردگارا! همان‌گونه كه مرا در خردى پرورش دادند، مشمول رحمت قرارشان ده.
فلسفه اجتماعى احترام به پدر و مادر رابطه عاطفى ميان پدر و مادر از يكسو و فرزندان ازسوى ديگر، از بزرگترين عوامل حفظ و استوارى جوامع بشرى است و مى‌تواند بطور طبيعى، شيرازه خانواده را از سستى و گسيختگى حفظ كند. باتوجه به‌اين سنت اجتماعى و به حكم فطرت، لازم است كه آدمى به پدر و مادر خود احترام گذارد، زير اگر اين امر در اجتماع جريان نيابد و فرزندان با پدر و مادر خود بيگانه‌وار برخورد كنند، عاطفه از بين مى‌رود و زنجيره جامعه از هم مى‌گسلد. «٢» احترام به پدر و مادر در كنار عبادت خدا آيه مزبور پس از فرمان به عبادت خدا، بلافاصله احسان به پدر و مادر را مورد تأكيد قرار مى‌دهد. از اينجا معلوم مى‌شود كه «احسان به والدين» بعد از عبادت خدا يكى از مهمترين واجبات است، چنان‌كه «عاق والدين» پس از شرك به خدا از بزرگترين گناهان محسوب مى‌شود. «٣»