نقل كرده‌اند وقتى اين آيه نازل شد پيامبر فرمود: «شَمِّرُوا شَمِّرُوا، يعنى آستينها را بالا زنيد و مهياى استقامت شويد.» «١» امام خمينى قدس سره در مورد نگرانى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از استقامت يارانش مى‌فرمايد:
«پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نگران بود راجع به اين كه آيا ملّتش استقامت مى‌كنند يا نه؟ تا آن حد كه در روايت است كه فرموده «شَيَّبَتْنى‌ سُورَةُ هُودٍ» براى اين آيه‌اى كه آمده است كه «فَاسْتَقِمْ كَما امِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ». در عين حالى كه اين آيه در سوره ديگرى هم (سوره شورى‌) آمده لكن آن ذيل را ندارد، سوره هود كه اين ذيل را دارد فرموده است. اين به‌نظر مى‌رسد كه نگران بوده است از اين كه مبادا ملتش، امتش مبادا خداى نخواسته استقامت نكنند.» «٢» . لزوم نهى از فساد . «فَلَوْلا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ اولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِى الْارْضِ الَّا قَليلًا مِمَّنْ انْجَيْنا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذينَ ظَلَمُوا ما اتْرِفُوا فيهِ وَ كانُوا مُجْرِمينَ» «٣» چرا از نسلهاى پيش از شما دانشمندان صاحب قدرتى نبودند كه از فساد در زمين جلوگيرى كنند، مگر اندكى از آنها كه نجاتشان داديم و آنها كه ستم مى‌كردند مطيع لذتها شدند و گناهكار بودند (و نابود شدند).
«اولوا بقيّه» چه كسانى هستند؟
«اولوا» به‌معناى صاحبان و «بقيه» به‌معناى باقيمانده است و بطور معمول، اين تعبير در لغت عرب به‌معناى «اولواالفضل» صاحبان فضيلت و شخصيت است. «٤»