بعداز اينكه توشه علمى مناسبى تهيه ديدند، براى انذار مردم قدم بردارند.
. هلاكت قوم ستمگر و جانشينى شما براى آزمايش‌ . «وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِن قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالبَيِّنَاتِ وَ مَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا كَذلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الُمجْرِمينَ ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِى الْارْضِ مِنْ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ» «١» اقوام پيش از شما را وقتى مرتكب ظلم شدند، هلاك كرديم. پيامبران با نشانه‌ها و علامتهاى روشن براى هدايت آنها آمدند، ولى آنها ايمان نمى‌آوردند. اين چنين، گروه مجرم را كيفر مى‌دهيم. سپس شما را جانشينان در زمين قرار داديم (و حكومت و قدرت را به شما داديم) تا بنگريم شما چگونه عمل مى‌كنيد.
سنت خدا جهان، صحنه آزمايش است و چه بسيار امتها و ملّتها در اين صحنه حاضر شده و امتحان داده‌اند. سنّت خدا بر اين است كه هر قومى به ظلم و ستم روآورد و كفر ورزد، به كيفر ظلم و كفرش نابود شود. قوم عاد و ثمود كه در كوهها، قصرهاى محكم ساخته بودند و به‌هيچ وجه گمان نابودى نمى‌كردند، به كيفر ظلم خود گرفتار شدند و بساط حكومتشان برچيده شد. اين سنت خداست و در سنت خدا تغيير و دگرگونى راه ندارد.
اتمام حجّت‌ خداوند قبل از نابودى هر قومى، حجت را برآنان تمام مى‌كند و براى هدايت آنها پيامبر مى‌فرستد.
اگر به قوانين حياتبخش آسمانى، گوش جان سپردند و از كفر و ظلم، دست كشيدند،