يكصد آيه يكصد درس - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦
بگو اگر دعاى شما نبود، پروردگارم به شما عنايتى نمىكرد.
يأس يا استكبار؟
دعا نكردن ممكن است ريشه در نااميدى بنده گنهكار از رحمت خدا داشته باشد كه از بزرگترين گناهان است. ولى گاهى نيز روى گردانى از دعا، ناشى از روح استكبارى شخص است كه خشم خدا را در پى دارد. از كلام خداوند برمىآيد كه ترك دعا، ترك عبادت است:
«قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونى أَسْتَجِبْ لَكُمْ أِنَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتى سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ» «١» پروردگار شما گفته است مرا بخوانيد تا خواسته شما را اجابت كنم و كسانى كه از عبادت من استكبار مىورزند بزودى با خوارى و ذلت به جهنم داخل مىشوند.
اگر پرسيده شود كه آيا بندگان گناهكار را مىرسد كه با خدا سخن گويند و حاجت طلب كنند؟ و آيا خداوند بدانان نظرى خواهد داشت؟ پاسخ اين خواهد بود كه آيه مورد بحث روح بندگان شرمسار را مىنوازد و به آنها اميد استجابت مىدهد.
. سنت ابتلاى مؤمنان . «أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذينَ امَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُاللَّهِ أَلا أِنَّ نَصْرَاللَّهِ قَريبٌ» «٢» آيا گمان مىبريد كه به بهشت داخل مىشويد، در حالى كه هنوز مانند آنچه بر پيشينيان