يكصد آيه يكصد درس
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

يكصد آيه يكصد درس - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٠

و در كتاب خدا اختلاف نكردند، مگر كسانى كه آن كتاب به آنان داده شده (تا بدان هدايت يابند)، آنان بعد از آن‌كه نشانه‌هاى روشن برايشان آمد، از روى ستمگرى در آن اختلاف نمودند.
محور اتحاد در سوره آل‌عمران اين محور تبيين شده است:
«وَ كَيْفَ تَكْفُرُونَ وَ انْتُمْ تُتْلى‌ عَلَيْكُمْ اياتُ اللَّهِ وَ فيكُمْ رَسُولُهُ وَ مَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِىَ الى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ» «١» چگونه به خدا كفر مى‌ورزيد و حال آن‌كه هم آيات خدا بر شما خوانده مى‌شود و هم رسول خدا در بين شماست و هر كس به خدا تمسك جويد به صراط مستقيم هدايت شده است.
در اين آيه شريف، تمسك به آيات قرآن و پيامبر (ص) را تمسك به خدا شمرده كه در اين صورت براى تمسك كننده، حفظ و هدايت به صراط مستقيمِ نجات، تضمين شده است و در آيه ١٠٣ به بيان ديگر، محور وحدت را «حبل‌الله» ناميده «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لاتَفَرَّقُوا». بنابراين «حبل‌الله» همان رابط بين خدا و بنده است كه قرآن و پيامبر مى‌باشد.
راه رسيدن به اتّحاد نشستهاى دوستانه و بحث‌هاى صادقانه عالمان مخلص در هر زمان از عوامل مهم ايجاد الفت، محبت و وحدت و از بين برنده اختلاف، كينه و عداوت است.
علامه طباطبايى (ره) در ذيل آيه ١٠٥ آل عمران «وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ» «٢» نكته جالبى را مطرح مى‌كند. ايشان «تفرقه» را به جدايى جسمى افراد از همديگر و نداشتن ارتباط و هم‌نشينى با هم و «اختلاف» را به جدايى در فكر و عقيده تفسير مى‌كند.
يكصد آيه يكصد درس ١٣٠ راه وصول به عزت‌