البته پس از نزول آيات مزبور، همسران همگى گفتند:
ما خدا و رسولش و خانه آخرت را برگزيديم و با آن حضرت آشتى كردند. اولين كسى كه برخاست و اين جملات را بر زبان راند، ام سلمه بود. «١» خدا و پيامبر (ص) يا آسايش و رفاه‌ اين آيات پيامبر (ص) را موظّف مى‌كند كه به همسرانش اطلاع دهد كه اگر همسرى او را مى‌خواهند، بايد محروميتها و سختيها را تحمل كنند و براى تأمين رفاه و آسايش خود، آن حضرت (ص) را در تنگنا و سختى قرار ندهند، طالب زندگى مرفه و پرتجمل نباشند و خلاصه بايد همچون آن بزرگوار، در سطح عموم مردم زندگى كنند، وگرنه طلاق بگيرند تا پيامبر (ص) در ضمن طلاق، بهره كافى از ثروت دنيا به آنان عطا كند و بعد از جداشدن از آن بزرگوار، به دنبال دنيا و عيش آن بروند.
اين آيه، رهنمود گرانبهايى است براى همه كسانى كه رهبرى اجتماع را به عهده دارند، كه توجه كنند، زندگى خانوادگى آنان در سطح عموم مردم باشد، و اين معنا را بايد به همسران خود تفهيم كنند و اگر همسران آنها، نمى‌توانند بپذيرند، با رعايت حقوقشان و پرداخت مهر و نفقه به آنان، از ايشان جدا شوند. همچنين درسى است براى همسران مسؤولان كه علاوه بر ايمان به خدا و سراى ديگر، عشق و علاقه به همسر خود داشته، در برنامه‌هاى عملى و وظايف فردى و رعايت شؤون اجتماعى، يار و مددكار او باشند تا به سعادت دو جهان نايل گردند.
. پوشش زنان‌ . «يا ايُّهَا النَّبِىُّ قُلْ لِازْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنينَ يُدْنينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلابيبِهِنَ‌