ذلِكَ ادْنى‌ انْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً» «١» اى پيامبر! به زنان‌و دختران خود و به زنان مؤمنان بگو كه «جلبابهاى خود [روسريهاى بلند] را بر خويش فروافكنند اين كار براى اينكه شناخته شوند و مورد آزار واقع نگردند، بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است.
پوشش، وسيله امنيت‌ پوشش كامل نشانه حيا و ايمان يك زن است. قرآن نيز با همين انگيزه و هدف، پوشيدن «جلباب» را توصيه مى‌كند و آن را علامت پاكدامنى و عفت مى‌داند؛ زيرا پوشاندن تمام بدن به شناساندن چنين زنانى به عنوان اهل حجاب و عفت وصلاح و تقوا كمك مى‌كند، در نتيجه وقتى به اين عنوان شناخته شدند، ديگراذيت نمى‌شوند و اهل فسق و فجور مزاحم آنان نمى‌گردند. «٢» زمان و موقعيّت اجتماعى نزول آيه نيز همين معنا را تأييد مى‌كند؛ زيرا در دوران جاهليت و ابتداى بعثت، كنيزان و زنان اهل كتاب بدون پوشاندن سر و گردن از منزل بيرون مى‌رفتند و برخى از افراد هرزه وبى‌بند و بار، مزاحم آنها مى‌شدند. اگر زنانى كه تازه مسلمان شده بودند، با همان رسم و بدون رعايت پوشش كامل رفت و آمد مى‌كردند، چه بسا از شرّ مزاحمان فاسد احساس امنيت نمى‌كردند. از اين رو، خداوند دستور مى‌دهد زنان مؤمن بطور كامل حجاب را رعايت كنند تا در جامعه به عنوان زن و مؤمن، پاكدامن شناخته شوند و همانند زنان بى‌عفاف اهل كتاب و كنيزان بى‌تعهّد، مورد آزار و نگاههاى خائنانه مردان بيگانه قرار نگيرند و بهانه‌اى به دست مزاحمان اهل فسق‌ندهند. «٣» حجاب كامل، وسيله امنيت و آسايش روانى زن است و گويا به زبان حال مى‌گويد:
«چنين زنى نبايد مورد مزاحمت قرار گيرد. اين زنى است كه سپر دفاع را بطور طبيعى به‌