در آيه ٩٢ و ٩٣ همين سوره به يگانه بودن دين بشر و گروه گروه شدن آنها در دين، اشاره كرده و فرموده است، هر گروه به جزاى مناسب خواهند رسيد. بعد در آيه ٩٤، پاداش اخروى مؤمنان نيكوكردار را اين‌گونه ذكر مى‌كند كه سعى و كوششان ستوده و اعمالشان نوشته خواهد شد. بر حسب ظاهر اين آيه، پاداش دنيوى آنها بيان شده كه چون ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند، آنها را وارثان زمين قرار مى‌دهيم و حكومت در زمين را به آنها مى‌سپاريم.
حكومت جهانى صالحان‌ روايات نيز تأييد مى‌كند كه سرانجام، حكومت زمين از آنِ صالحان است و مصداق كامل صالحان، امام مهدى (عج) و اصحاب بزرگوارش ذكر شده است كه قيام مى‌كنند و سراسر زمين را پر از عدل و داد مى‌سازند و دين خدا را در زمين حاكم مى‌كنند. در زمان حكومت آن بزرگوار، مؤمنان از نعمتهاى زمين بهره‌مند مى‌شوند و وارث حكومت و منافع زمين، خواهند شد. «١» . ايمان سطحى‌ . «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى‌ حَرْفٍ فَانْ اصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ انْ اصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى‌ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيا وَالْاخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبينُ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُهُ ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعيدُ يَدْعُوا لَمَنْ ضَرُّهُ اقْرَبُ مِنْ نَفْعِهِ لَبِئْسَ الْمَوْلى‌ وَ لَبِئْسَ الْعَشيرُ» «٢» و از ميان مردم كسى است كه خدا را تنها با زبان مى‌پرستد. پس اگر خيرى به او رسد، دلش‌