بال گسترده محبت خود را بر روى جوجه‌هايش فرود مى‌آورد و آنها را در پناه خود مى‌گيرد. بنابراين معناى آيه چنين است كه بال محبت و عطوفت و رحمت خويش را بر آنان بگستر و آنان را مشمول عنايت ويژه خود قرار بده. «١» . ادب سخن‌ . «وَ قُلْ لِعِبادى‌ يَقُولُوا الَّتى‌ هِىَ أَحْسَنُ انَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْانْسانِ عَدُوّاً مُبيناً» «٢» به بندگانم بگو سخنى بگويند كه بهترين باشد؛ چراكه شيطان ميان آنها فتنه و فساد مى‌كند، همانا شيطان دشمن آشكار انسان است.
برخورد منطقى و مؤدبانه با مخالفان‌ در اين آيه شريف، خداوند بندگان خود را مأمور مى‌كند كه هنگام بحث و سخن گفتن با مشركان، كافران و مخالفان، رعايت ادب نموده و به بهترين وجه سخن بگويند. هم كلامشان آميخته با ادب، احترام و بزرگوارى باشد و هم استوار، متين و عقلايى. مبادا سخنان بى‌پايه، زشت و نارواى مخالفان را همان‌گونه جواب گويند، چه اينكه شيطان در كمين نشسته تا هر چه بيشتر بين آنان فتنه و فساد كند و قلبهايشان را از هم دور نگاه دارد و بين آنان كدورت و دشمنى ايجاد كند و كلام زشت و اهانت‌آميز، بهترين وسيله و دستاويز براى شيطان است. در دو آيه ديگر نيز چنين مى‌خوانيم:
«وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً» «٣» با مردم به نيكى سخن بگوييد.