لَكُمْ وَاللَّهُ ذُوالْفَضْلِ الْعَظيمِ» «١» اى مؤمنان! اگر تقواى خدا داشته باشيد، به شما قوه تشخيص حق از باطل مى‌دهد و گناهانتان را مى‌پوشاند و شما را مى‌آمرزد و خداوند داراى فضل بزرگ است.
تقوا در آيات فوق بعضى از آثار مهم تقوا برشمرده شده است. با توجه به آيات قرآن و روايات امامان عليهم السلام اين نتيجه به دست مى‌آيد كه تقوا عبارت است از يك حالت روحى و ملكه اخلاقى كه اگر در انسان پيدا شود و او را بر كنترل نفس سركش، قادر مى‌سازد مى‌تواند از گناهان، اجتناب كند. به عبارت ديگر، در او خداترسى به‌وجود مى‌آيد و از بندگى هوا و هوس، آزاد مى‌گردد. اين حالت روحى در اثر تقيّد و بندگى و انجام واجبات و دورى از محرّمات، در انسان حاصل مى‌شود.
اعطاى فرقان‌ فرقان به معناى چيزى است كه ميان دو چيز فرق مى‌گذارد و در آيه مورد بحث، منظور چيزى است كه ميان حق و باطل فرق بگذارد، چه در اعتقادات كه به‌معنى جدا كردن ايمان و هدايت است از كفر و گمراهى و چه در عمل كه به معنى جدا كردن اطاعت خداست از معصيت و چه در رأى و نظر كه جدا كردن فكر صحيح است از فكر باطل؛ و در آيه شريفه، فرقان به همه معانى‌اش، نتيجه تقوا شمرده شده است. «٢» البته اين بخش از آيه، مايه پشت‌گرمى و دلدارى متقيان نيز هست، چون در سير الى‌الله هميشه پرتگاههاو بيراهه‌ها خودنمايى مى‌كنند و شيطان براى منحرف‌كردن سالكان حق، باطل را در لباس حق جلوه مى‌دهد. خداوند در اين آيه شريفه، اطمينان مى‌دهد كه اگر شما تقوا داشته‌باشيد و با ايمان به‌خدا و براى دستيابى به رضاى خدا حركت كنيد، خداوند دست شما را مى‌گيرد و به شما آن روشن ضميرى را مى‌دهد كه راه را از بيراهه و