يكصد آيه يكصد درس - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٢
فرزندان شما يتيم شدند، زير دست ديگران مورد ستم واقع مىشوند. همچنانكه رسيدگى و عطوفت نسبت به يتيمان ديگران موجب رسيدگى و لطف نسبت به يتيمان خود انسان مىشود.
. تحيّت . «وَ أِذا حُيّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْرُدُّوها أَنَّ اللَّه كانَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ حَسيباً» «١» چون به شما تحيتى (سلامى و درودى و شادباشى) گفته شود، در پاسخ درودى بهتر از آن گوييد يا (حداقل) همان را باز گوييد كه خداوند بر هر چيز، حسابگر است.
معناى تحيّت به هر دعا، ثنا و تعارفى كه شخص، هنگام روبهرو شدن با ديگرى بر زبان مىآورد، تحيت گفته مىشود. بدون ترديد، منظور از تحيت، در آيه شريفه، هر نوع شادباش و تحيّت است كه سلام گفتن نمونهاى از آن است. «٢» از امام باقر و صادق عليهما السلام روايت شده كه مراد از تحيت در آيه شريفه، سلام و ساير كارهاى خير است. «٣» رد به احسن آيه شريفه متضمن دستورى در مورد تحيت است و آن، اين كه اگر انسان مؤمن مورد تحيت و سلام ديگرى قرار گرفت در پاسخ، جواب نيكوتر و بهترى دهد و يا حداقل به