فورى به هلاكت و نابودى بكشاند، بلكه تا مدت رسيدن اجل معين به آنان فرصت مى‌دهد تا شايد توبه كنند و بازگردند، ولى متأسفانه آنان از اين مهلت سوء استفاده كرده و در گناه غوطه‌ور مى‌شوند. پس اين مهلت دادن به آنها، گرچه خيال كنند كه به نفعشان مى‌باشد و برغرورشان نيز بيفزايند؛ اما در حقيقت به ضرر آنان است، چون سبب مى‌شود كه آنان بر گناه و كفر خود بيفزايند و عذاب و عقاب خود را سخت‌تر و زيادتر كنند.
سنّت استدراج‌ گاهى خداوند علاوه بر اينكه به كافران مهلت مى‌دهد، بطور مداوم به نعمتهايى كه در اختيار آنان است نيز افزونى مى‌بخشد، آنان خودرا محبوب خدا و بهتر از مؤمنان مى‌پندارند.
اما اين در حقيقت، راهى است كه آنان را به عذاب نزديك مى‌كند؛ زيرا با سرگرم شدن به نعمتهاى تازه و عدم شكرگزارى از نعمتهاى قبلى، به دنيا و لهو و لعب آن مشغول مى‌شوند.
قرآن مجيد به اين حقيقت تصريح كرده كه دادن اموال و اولاد فراوان به كافران، دليل محبوبيت آنان نزد خدا نيست.
«ايَحْسَبُونَ انَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنينَ نُسارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ» «١» آيا كافران گمان مى‌كنند كه آن مال و فرزند كه به آنها ارزانى داشتيم، براى آن است كه مى‌كوشيم خيرى به آنها برسانيم؟ (نه)، بلكه آنها نمى‌فهمند.
و در آيه ديگر مى‌فرمايد:
«وَالَّذينَ كَذَّبُوا باياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ وَ امْلى لَهُمْ انَّ كَيْدى‌ مَتينٌ» «٢» و كسانى كه آيات ما را تكذيب كنند، آنها را بتدريج به سوى هلاكت مى‌بريم، از راهى كه نمى‌دانند و مهلتشان مى‌دهم، بدرستى كه كيد من متين است.