.
يوم التغابن‌ . «يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذلِكَ يَوْمُ التَّغابُنِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ وَ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرى‌ مِنْ تَحْتِهَا الْانْهارُ خالِدينَ فيها ابَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ» «١» روزى كه (خداوند) همه شما را براى روز جمع، گردآورد، آن روز، روز پشيمانى است و هر كس به خدا ايمان بياورد و كار شايسته كند، گناهانش را مى‌پوشاند و به بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است داخل مى‌كند. آنجا جاودانه خواهند بود. اين كاميابى بزرگى است.
روز جمع، يكى از نامهاى قيامت است و علت اين نامگذارى نيز به خاطر گردآمدن همه انسانهاى اولين و آخرين در چنين روزى است، چنان كه در جاى ديگر قرآن مى‌خوانيم:
«قُلْ انَّ الْاوَّلينَ وَ الْاخِرينَ لَمجْمُوعُونَ الى‌ ميقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ» «٢» بگو: تمام اولين و آخرين در وعده‌گاه روز معينى جمع مى‌شوند.
از اين آيه معلوم مى‌شود كه رستاخيز همه انسانها در يك روز است. «٣» معناى تغابن‌ مفسران درباره معنى روز تغابن چند احتمال داده‌اند كه به آنها اشاره مى‌شود:
* روز ظهور غبن براى كسانى كه جان و ايمان خويش را به بهاى‌اندك فروختند درحاليكه مى‌توانستند آن را به خدا بفروشند و در عوض، رضايت خدا و بهشت نعيم را بگيرند.
* روز ظهور غبن براى همه انسانها؛ مؤمنان خود را مغبون مى‌بينند؛ زيرا برايشان‌