فطرت خداجويى اوست و سر و كار قرآن با اين حس شريف و برتر است «١» و به عبارتى قرآن با دل، سخن مى‌گويد. بر اين اساس، بايد فطرت و روان را براى فهم و درك معانى بلند قرآن پاك نگه‌داشت.
ب- توجه و دقت در پيام قرآن: كسى كه هنگام قرائت و تلاوت، توجه داشته باشد كه اين كلام محبوب و سخن طبيب حقيقى است و در آيات قرآن تفكر و تعقّل كند، به انذارها و بشارتهاى قرآن فكر كند، داستانهاى قرآن را با ديده عبرت بنگرد، بطور طبيعى قلبش در حضور قرآن خاشع مى‌شود و معارف روحبخش آن را به جان مى‌پذيرد و از زلال آن سيراب مى‌شود.
ج- رعايت آداب تلاوت و استماع: سكوت و دقت هنگام شنيدن آيات و تلاوت با صوت نيكو و با ترتيل، خود تأثيرگذارى آيات را بيشتر مى‌كند.
د- تلاوت در خلوت و بخصوص نيمه‌هاى شب با قلبى فارغ از اشتغالات دنيوى.
. ابراهيم اسوه برائت از كافران‌ . «قَدْ كانَتْ لَكُمْ اسْوَةٌ حَسَنَةٌ فى ابْراهيمَ وَالَّذينَ مَعَهُ اذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ انَّا بُرَاؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنابِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ الّا قَوْلَ ابْراهيمَ لِابيهِ لَاسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ ما امْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ ش يكصد آيه يكصد درس ١٧١ تعقل ص : ١٧١ َىْ‌ءٍ رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا وَ الَيْكَ انَبْنا وَ الَيْكَ الْمَصيرُ» «٢» شما الگوى خوبى در ابراهيم و يارانش داريد، چون به قوم خود گفتند ما از شما و آنچه به جاى خدا مى‌پرستيد، بيزاريم، به شما كافريم و ميان ما و شما دشمنى و كينه پيدا شد تا روزى كه به خداى يگانه ايمان آوريد، بجز سخنى كه ابراهيم به پدرش (عمويش) گفت كه: من فقط مى‌توانم از خدا برايت طلب مغفرت كنم و از ناحيه خدا هيچ كار ديگرى نمى‌توانم انجام‌