حصن توحيد با توجه به بيان بالا انطباق اين آيه شريفه با حديث شريف قدسى كه فرمود: «لا الهَ الَّااللَّهُ حِصْنى فَمَنْ دَخَلَهُ امِنَ مِنْ عَذابى» «١» كاملًا روشن مى‌شود. بنابراين «لاالهَ الَّا اللَّهُ» كه همان توحيد باشد، سورى است كه بين مؤمنان و منافقان است و مؤمنان وارد آن شده‌اند، ولى منافقان پشت آن مانده و در معرض عذابند.
. حزب الله و بيزارى از دشمنان‌ . «لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْاخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا اباءَهُمْ اوْ ابْناءَهُمْ اوْ اخْوانَهُمْ اوْ عَشيرَتَهُمْ اولئِكَ كَتَبَ فى قُلُوبِهِمُ الْايمانَ وَ ايَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَاالْانْهارُ خالِدينَ فيها رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ اولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ الا انَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» «٢» نمى‌يابى مردمى را كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده باشند، با كسانى كه با خدا و پيامبرش (ص) مخالفت مى‌ورزند، دوستى كنند، هر چند آن مخالفان، پدران يا فرزندان يا برادران و يا قبيله آنها باشند، خدا بر دلهايشان ايمان را ثبت كرده و با روحى از خود يارى‌شان كرده است و آنها را به بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است داخل مى‌كند كه در آنجا جاودانه باشند. خدا از آنها خشنود است و آنان نيز از خدا خشنود. اينان حزب خدايند. آگاه باشيد كه حزب خدا رستگارند.
حزب الله كسانى هستند كه ولايت خدا و رسول و مؤمنان را پذيرفته‌اند و با افرادى كه معاندانه اين ولايت را نپذيرفته و دشمن خدا و رسولند، هرگز دوستى نمى‌كنند؛ زيرا دلشان از محبت خدا و رسول پر شده و هرگز در يك دل، دو محبت متضاد جا نمى‌گيرد،