يكصد آيه يكصد درس - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٥
اين ولايت مطلقه رسول خدا در مسائل فردى، اجتماعى، سياسى، اجتماعى، قضايى و غيره جلوه ولايت مطلقه الهى است. خداوند حكيم در آيهاى ديگر مىفرمايد:
هيچ مرد و زن مؤمنى حق ندارد، وقتى خدا و رسول حكمى كردند، خود را صاحباختيار بداند. «١» . رهنمودهايى به خانواده دولتمردان . «يا ايُّهَا النَّبِىُّ قُلْ لِازْواجِكَ انْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيوةَ الدُّنْيا وَ زينَتَها فَتَعالَيْنَ امَتِّعْكُنَّ وَ اسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَميلًا ...» (آيات ٢٨- ٣٤)
اى پيامبر، به زنانت بگو: اگر خواهان زندگى دنيا و زينتهاى آن هستيد، بياييد تا شما را بهرهمند سازم و به وجهى نيكو رهايتان كنم.
شأن نزول بعد از هجرت رسول خدا (ص) به مدينه و تشكيل حكومت اسلامى، آن حضرت علاوه بر مقام رهبرى، اسوه مردم نيز بود. بيشتر مسلمانان بويژه مهاجران، از زندگى مادى فقيرانهاى برخوردار بودند. زندگى رسول خدا (ص) نيز در سطح عموم مسلمانان بود و خانوادهاش از بسيارى امكانات عادى محرومبودند. بعضىاز همسران رسولخدا (ص) انتظار داشتند كه آن حضرت برخى از غنايم به دست آمده را براى رفاه آنان صرف كند، ولى بر خلاف انتظار آنان، پيامبر (ص)، غنايم را براى تأمين نيازمنديهاى فقرا مصرف مىكرد، و بنانداشت كه خود و خانوادهاش از رفاه بيشترى برخوردار باشند.
اين رفتار رسولخدا (ص)، بر آنان ناگوار آمد و اعتراض كردند. پيامبر (ص) از آنان به قهر كنارهگيرى كرد و بعد از مدتى اين آيه نازل شد و آنان را، بين تحمل محروميتهاى زندگى در خانه پيامبر (ص) و طلاقگرفتن و بهرهمند شدن از امكانات زندگى مادى مخيّر ساخت. «٢»