يكصد آيه يكصد درس
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

يكصد آيه يكصد درس - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٣

اجر ناشناخته‌ امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
هيچ عمل نيكى نيست كه بنده آن را انجام دهد، مگر اينكه در قرآن ثواب آن بيان شده است، بجز نماز شب كه خداوند به خاطر عظمت شأن ثوابش در نزد خويش، آن را بيان نكرده‌است. «١» امام خمينى قدس سره الشريف در ذيل اين حديث مى‌نويسد:
«اين قرّة العينى كه خدا ذخيره فرموده و مخفى نموده كه هيچ كس بر آن آگاه نيست، چيست و چه خواهد بود؟ اگر از جنس انهار جاريه و قصور عاليه و نعمت‌هاى گوناگون بهشتى بود، بيان مى‌فرمود؛ چنانچه براى ساير اعمال بيان فرموده و ملائكة الله بر آن مطّلع شدند. معلوم مى‌شود غير از اين سنخ است و عظمت آن بيشتر از آن است كه گوشزد كسى توان كرد.
خصوصاً براى ساكنين اين عالم دنيا. نعمتهاى آن عالم را مقايسه مكن به نعمتهاى اينجا گمان مكن بهشت و جنّات آن مانند باغستانهاى دنيا، منتها قدرى وسيعتر و عاليتر است.
آنجا دار كرامت حق و مهمانخانه الهى است. تمام اين دنيا مقابل يك تار موى حورالعين بهشتى نيست. بلكه مقابل يك تار از حلّه‌هاى بهشتى كه براى اهل آن فراهم شده نيست.
با اين تفصيل، حق‌تعالى جزاى نمازگزار در شب را اينها قرار نداده و در مقام تعظيم آن بدان بيان ذكر فرموده، ولى هيهات كه ايمان ما، سست (است) و اهل يقين نيستيم و الّا ممكن نبود اينطور به غفلت بگذرانيم و تا صبح با خواب‌گران هم‌آغوش شويم. اگر چنانچه بيدارى شب انسان را به حقيقت و سرّ نماز آگاه كند و با ذكر و فكر حقّ انس بگيرد و شبها مطّيه معراج قرب او شود كه ديگر جز جمال جميل حقّ براى او جزايى نتواند بود.» «٢» . اولويت پيامبر (ص) نسبت به جان و مال مسلمانان‌ . «النَّبِىُّ اوْلى بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ انْفُسِهِمْ ...» (آيه ٦)