يكصد آيه يكصد درس - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٢
ج- گناهكار «وَ مَنْ يَكْتُمْها فَانَّهُ اثِمْ قَلْبُهُ» «١» هر كس گواهى را كتمان كند، بيقين دلش گناهكار است.
د- منحرف «انْ تَتُوبا الَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما» «٢» اگر شما بهسوى خدا توبه آريد، به نفع شماست، چون دلهايتان منحرف شده است.
ه- مردّد «وَ ارْتابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فى رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ» «٣» و دلهايشان در شك و ترديد افتاد، در نتيجه آنها در شك خود سرگردانند.
و- متعصب «اذْ جَعَلَ الَّذينَ كَفَرُوا فى قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ» «٤» زمانى كه كافران در دلهاى خود تعصب قرار دادند.
ز- سالم با توجه به آيات مزبور، روشن مىشود كه قلب سليم، قلبى است كه از آفات ياد شده همانند غفلت، تكبر، سركشى، و ... در امان باشد. چنين قلبى مىتواند حرم امن الهى بوده، در قيامت به حال انسان مفيد باشد.
. انبيا حامى پابرهنگان . «قالُوا انُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْارْذَلُونَ قالَ وَ ما عِلْمى بِما كانُوا يَعْمَلُونَ انْ حِسابُهُمْ الَّا عَلى رَبّى لَوْ تَشْعُرُونَ وَ ما أَنا بِطارِدِ الْمُؤْمِنينَ» «٥»