آغاجاری، دهستان و مرکز بخشی به همین نام از شهرستان بهبهان (در استان خوزستان)، واقع در ْ٣٠ و َ٤٢ عرض شمالی و ْ٤٩ و َ٥٠ طول شرقی (نقشة عملیات مشترک؛ دانشنامه به غلط: ْ٣٠ و َ٤٦ ئ ْ٥٠ و َ١٠ آورده) و در ٩٠ کیلومتری شمال باختری بهبهان، ٦٤ کیلومتری شمال خاوری بندر ماه شهر و ١٢٥ کیلومتری جنوب شرقی اهواز (مرکز استان). برای وجه تسمیه نکـ آغاجاری، بخش.
سیمای طبیعی: این دهستان در میان دو کوه عَرْبون و مُوَیْلحه (در جنوب) و در ارتفاع ١٥٣ تا ٣٠٥ متری از سطح دریا، واقع شده است، با هوایی بسیار گرم و خشک که دمای آن در تابستان گاه به ْ٥٠ می‌رسد. بی‌هیچ منبع آب طبیعی (رود، قنات و چاه) و بی‌هیچ پوشش گیاهی قابل توجه (نقشة عملیات مشترک؛ نظری به مناطق نفت خیز، ٣٤؛ گروه جغرافیای دفتر تحقیقات، ٢٣٩.
پیشینة تاریخی، نکـ آغاجاری، بخش.
وضع کنونی، دهستان آغاجاری با ٣٦٧‘٣ خانوار و ٧٤١‘١٦ نفر جمعیت (نامة شمارة ٩-٨٥٥٠ فرمانداری بهبهان، مورخ ٢١/١١/٦٥) بزرگترین آبادی و مرکز بخش آغاجاری است و تأسیسات عمومی، آموزشی، مذهبی، بهداشتی و اقتصادی آن اینهاست: مرکز بخشداری، ادارة پست ١ واحد، تلفن و تلگراف ١، پاسگاه ژاندارمری ١، مدرسة راهنمایی: ٢ دخترانه، ١ پسرانه، دبیرستان: ١ دخترانه، ١ پسرانه، مدرسة حرفه‌ای ١، کتابخانة عمومی ٣، مسجد و حسینیه ٤، بیمارستان ١، درمانگاه ١، داروخانه ٢، بخش تزریقات ١، پزشک ١٠، دندان پزشک ٢، بانک ٢، قصابی ١٠، نانوایی ١٠، فروشگاه ٢١/١١/٦٥؛ نامة شمارة ١٩٧، بخشداری آغاجاری، مورخ ١٨/١/٦٦).

مآخذ: نکـ آغاجاری، بخش.
هادی عالم زاده