آدَمي، ابوسعيد سهل بن زياد آدمي رازي (د ح ٢٥٥ق/٨٦٩م)، از محدثان شيعه كه روايات بسياري نقل كرده است. وي محضر امام جواد، امام هادي و امام عسكري (ع) را درك كرده است. صدوق (د ٣٨١ق/٩٩١م)، نجاشي (د ٤٥٠ق/١٠٥٨م) و شيخ طوسي (د ٤٦٠ق/١٠٦٩م) او را ضعيف‌الرّوايه شمرده‌اند. مدتي در قم زيست، اما احمد بن محمد بن عيسي اشعري وي را كذّاب و غالي خواند و از قم بيرون راند. از آن پس او در ري مي‌زيست. نام او در اسنادِ بيش از ٣٠٠،٢ روايت ذكر شده است. از نوشته‌هاي او دو كتاب التّوحيد و النّوادر را نام برده‌اند.

مآخذ: ابن نديم، محمد بن اسحاق، فهرست، ترجمة رضا تجدّد، تهران، ابن‌سينا، ١٣٤٦ش، ص ٤٠٩؛ برقي، احمد بن ابي عبدالله، كتاب الرجال، به كوشش جلا‌ل‌الدين حسيني ارموي، دانشگاه تهران، ١٣٤٢ش، ص ٤٦٠؛ خويي، ابوالقاسم، معجم رجال الحديث، بيروت، دارالزهراء، ١٩٨٣م، ٨/٣٣٧؛ دانشنامة ايران و اسلام؛ طوسي، محمد بن حسن، فهرست، به كوشش محمود راميار، دانشگاه مشهد، ١٣٥١ش، ص ١٣٨؛ كحاله، عمررضا، معجم المؤلفين، بيروت، داراحياء التراث العربي، ٤/٢٨٤؛ مدرس، محمدعلي، ريحانه الادب، تبريز، ١٣٤٦ش، ١/٤٤.
بخش معارف اسلامي