دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩٠

آجودان باشی، جهانگيرخان
جلد: ١
     
شماره مقاله:٩٠

آجودان باشي، جهانگيرخان پسر سليمان‌خان سهام‌الدوله و برادرزادة منوچهرخان معتمدالدوله (١٢٤٩ـ١٣٠٩ق/١٨٣٢ـ ١٨٩١م)، سياست پيشة برجستة روزگار ناصرالدين شاه قاجار. از مهاجران ارامنة تِفْليس بود و به علت مقام و احترام پدر، از توجه شاه برخوردار گشت و ترقي بسيار كرد. در ١٢٧٣ق/١٨٥٦م، قرارداد پاريس (در مسألة هرات) را كه براي امضاي شاه به تهران آورده بودند، جهت مبادله با نمايندگان انگليس به بغداد برد و در راه استوارسازي اين قرارداد به سود انگليس بسيار كوشيد و چون بازگشت، مقام سرتيپي يافت. در ١٢٧٩ق/١٨٦٢م، با حفظ سمت سرتيپي و ژنرال آجوداني، به فرماندهي قورخانه منصوب شد. در ١٢٩٩ق/١٨٨٢م، با حفظ عناوين پيشين اميرتومان شد و همان سال، مقام وزارت صنايع به او محول گرديد. وي چندين بار به اروپا سفر كرد و از اوضاع جهان آن روزگار آگاه گرديد. او را «به سخاوت و فقير دوستي» ستوده‌اند. وي در ١٧ محرم ١٣٠٩ق/٢٣ اوت ١٨٩١م، چشم از جهان فرو پوشيد.
جهانگير خان برادري به نام نريمان خان داشت كه مانند بسياري از ارامنة ايران، به «گرجي» شهرت يافته بود و پس از مرگ پدر (١٢٦٩ق/١٨٥٣م) مقام نيابت اول آجودان‌باشي را به دست آورد. نريمان خان به دانش نوين علاقه‌مند بود و زبان فرانسه نيز مي‌دانست. به همين جهت، در زمرة متر٠جمان وزارت خارجه درآمد و در مأموريت فرخ خان غفاري امين‌الملك به اروپا (١٢٧٣ق/١٨٥٦م) براي بستن پيمان پاريس، وي نيز از همراهان بود و پس از بازگشت به ايران، به درجة سرتيپي نايل گرديد. متن قرارداد در تهران توسط او به امضاي شاه و آقاخان نوري صدراعظم رسيد و جهانگرخان آن را براي مبادله با نمايندگان انگليس به بغداد برد.
در دورة وزير مختاري ميرزا حسين خان مشيرالدوله در استانبول (از ١٢٧٥ق/١٨٥٨م به بعد) نريمان‌خان به سمت مستشاري سفارت منصوب شد و جز مدت كوتاهي كه در ١٢٩٠ق/١٨٧٣م، كنسول ايران در مصر شد، تا ١٢٩٦ق/١٨٧٩م، پيوسته در سمت خود باقي ماند. در همين سال وزير مختار ايران در اتريش گشت و در ١٢٩٨ق/١٨٨١م، مدت كوتاهي به ايران آمد و مجدداگرديد. متن قرارداد در تهران توسط او به امضاي شاه و آقاخان نوري صدراعظم رسيد و جهانگرخان آن را براي مبادله با نمايندگان انگليس به بغداد برد.
در دورة وزير مختاري ميرزا حسين خان مشيرالدوله در استانبول (از ١٢٧٥ق/١٨٥٨م به بعد) نريمان‌خان به سمت مستشاري سفارت منصوب شد و جز مدت كوتاهي كه در ١٢٩٠ق/١٨٧٣م، كنسول ايران در مصر شد، تا ١٢٩٦ق/١٨٧٩م، پيوسته در سمت خود باقي ماند. در همين سال وزير مختار ايران در اتريش گشت و در ١٢٩٨ق/١٨٨١م، مدت كوتاهي به ايران آمد و مجدداً به اتريش اعزام شد و تا ١٣٢١ق/١٩٠٣م، يعني مدت ٢٥ سال در وين انجام وظيفه كرد. در خلال همين دوران يعني ١٣٠٩ق/١٨٩١م بود كه لقب قوام‌السلطنه يافت.
وي مردي آداب‌دان و دست و دل باز بود. با زنان حرم سلطنت به نحوي رفتار مي‌كرد كه عاقبت به اندرون شاهي راه يافت. نريمان‌خان در دورة مظفرالدين شاه از ديپلماتهاي مورد توجه ايران به شمار مي‌رفت.

مآخذ: اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان، روزنامة خاطرات، به كوشش ايرج افشار، تهران، اميركبير، ١٣٤٥ش، ص ٦٨٢، ٧٦٥، ٨٧١؛ همو، المآثر و الآثار، تهران، ١٣٠٦ـ١٣٠٧ق، ضميمه؛ همو، منتظم ناصري، تهران، ١٣٠٠ق، ص ٢٢٥؛ بامداد، مهدي، تاريخ رجال ايران، تهران، زوار، ١٣٤٧ـ١٣٥٣ش، ١/١٨٦، ٢٨٥ـ٢٨٧، ٥١٦، ٢/١١٥، ٣٩٨، ٤٧٦، ٤/٣٣٤ـ ٣٣٥، ٤٣١.
بخش تاريخ