٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص

رساله فاطمیه - احمدی، یعقوب - الصفحة ٧٠ - در بیان محبت خدا و رسول

را برگزیده، بر زنان عالمیان برتری و فضیلت بخشید.[١]

و ایضا به سند های معتبر بسیار از حضرت رسول مختار٦ روایت کرده است که فرمود: فاطمه٣ شاخه ای از وجود من است اذیت می کند مرا هر که او را آزار می کند و شاد می گرداند مرا هر چه او را شاد می گرداند و به درستی که حقتعالی غضب می کند برای غضب فاطمه٣ و خوشنود می گردد برای خوشنودی فاطمه٣ .[٢]

و در صحیفة الرضا٧ از اسماء بنت عمیس روایت کرده است: که روزی حضرت رسالت پناه٦ به حجره فاطمه٣ آمد و بر گردن او گردنبندی از طلا بود که حضرت امیرالمؤمنین٧ از غنیمت برای او گرفته بود پس حضرت فرمود: ای فاطمه٣ تو را فریب ندهند مردم که گویند دختر محمّدی٦ و لباس جبّاران پوشی، حضرت فاطمه٣ دفعتاً آن گردنبند را گشود و فروخت و بنده ای خرید آزاد کرد و حضرت رسول٦ بسیار از این کردار خوشنود شد.[٣]

و قطب راوندیe روایت کرده است که روزی حضرت رسالت٦ نشسته بود که حضرت فاطمه٣ نزد او آمد و رنگ مبارکش از گرسنگی متغیر گردیده بود حضرت ختمی اساس٦ را دل بر حالت نور دیده اش بسوخت پس از روی لطف و مهربانی فرمود: ای فرزند ارجمند نزد من بیا و چون فاطمه٣ نزد پدر بزرگوارش رفت آن حضرت دست مبارک خود را بر سینه بی کینه فرزند بی قرینه خود گذاشت و در آن وقت


[١]. من لایحضره الفقیه ج٤ ص٣٧٤ و خصال ص٢٠٦ و ينابيع المودة لذو القربى ج٢ ص٢٧٤ و احقاق الحق ج ٩ ص٢٠٦

[٢]. معانی الاخبار ص٣٠٣ و بحار الأنوار ج ٤٣ ص٢٦ و الموسوعة الكبرى عن فاطمة الزهراء(س) زنجانی ج٨ ص١٠٧

[٣]. الدمعة الساكبة: ج ١ ص ٢٨٩ و بحار الأنوار: ج ٤٣ ص ٢٦ و صحيفة الإمام الرضا (ع) ص ٢٥٦