مرویست که روزی علیّ بن ابیطالب٧ از جناب رسول الله٦ وعده خواست که در شب نزد وی افطار فرماید. حضرت٦ قبول فرمود. و حضرت امیرالبررة بعد از گرفتن وعده قدری آرد جو قرض نمود و به خانه آورد و به خاتون قیامت گفت: که ای فاطمه٣ امشب پدر بزرگوارت میهمان ماست برخیز و از این آرد نانی سرانجام نمای تا در وقت افطار صرف شود.

حضرت خیر النّساء٣ آن آرد را برداشته و از آن شش گرده نان طبخ فرمود و چون جناب پیغمبر٦ از نماز مغرب فارغ شد به اتّفاق علیّ مرتضی٧ روانه حجره فرزند ارجمند خود گردید. و چون داخل حجره شرف شد و برگرد یکدیگر نشستند فاطمه زهرا٣ گردهای نان را آورد و نزد پدر عالی مقدار خود گذاشت. آن حضرت یکی از آن نان ها را خاصّه خود گردانید و یکی را نزد امیرالمؤمنین٧ نهاد و دیگری را به فاطمه٣ ارزانی داشت و هر یک از نور دیدگانش حسن و حسینc را نیز قرص نانی عطا فرمود، و یک قرص دیگر را به فضّه کرامت فرمود. و همگی افطار فرمودند.

و بعد از افطار چون سیّد ابرار اراده فرمود که به حجره خود برود حضرت فاطمه٣ پیش آمد و عرض کرد: یا ابتاه ای پدر مهربان استدعا دارم که فردا شب در خدمت شما باشم. و چنانچه امشب شوهرم را سرافراز نمودی فردا شب مرا نیز بنوازی. جناب رسول٦ مأمول حضرت بتول را به درجه قبول موصول ساخته و از حجره علّیه بیرون خرامید و علی الصّباح، هادی طریق فوز و فلاح باز قدری آرد جو قرض گرفته و به خانه آورد و خیرالنّساء از آن شش گرده نان پخته و وقت شام که خیرالأنام به خانه وی تشریف