٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص

رساله فاطمیه - احمدی، یعقوب - الصفحة ٧٢ - در بیان محبت خدا و رسول

امّا حسنینc به فرموده بضعه سیّد کونین٦ در طلب فخر عالمیان بیرون رفته و بعد از دریافت شرف ملاقات اشرف کائنات و رسانیدن پیغام مادرِ با جان برابر باعث ایجاد جزء و کل، بدون تامل به اتفاق آن دو نوگل بوستان توکل روانه حجره طاهره شد و چون وارد شد فاطمه زهرا٣ عرض کرد که ای پدر بزرگوار چون شما بیرون رفتید جناب اقدس الهی طعامی به ما رسانید و از فرزندانم مخفی نمودم و اینک از برای شما ذخیره کرده ام. حضرت٦ فرمود: بیار ای دختر مهربان چون فاطمه زهرا٣ بر سر آن نان و گوشت رفت و سرپوش از روی آن برداشت دید که آن ظرف بقدرت الهی و به برکت پنج تن آل عبا مملوّ از نان و گوشت شده است و چون این حالت را مشاهده نمود دانست که از جانب حق تعالی است پس حمد و ثنای الهی را به جای آورد و صلوات بر حضرت رسالت پناه٦ فرستاد و آن ظرف پر از طعام بر روی دست گرفته و با بهجت تمام و بشاشت لا کلام به خدمت فخر اَنام آورد و چون آن بزرگوار آن کاسه را پر از نان و گوشت دید بی حد شادمان گردید و شکر حق بتقدیم رسانید و بعد از آن پرسید: ای نور دیده از کجا آورده ای این طعام را؟ فاطمه٣ گفت: ( هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ) [آل عمران/آیه/٣٧] که این طعام از نزد حق آمده به درستی که روزی می دهد هر که را که می خواهد بی حساب. پس حضرت رسول٦ جناب امیرالمؤمنین٧ را طلبید پس حضرت پیغمبر٦ و جناب حیدر صفدر٧ و حسن و حسین «صلوات الله علیهم الی یوم المحشر» و جمیع زنان آن سرور از آن ما حضر خوردند تا سیر شدند، و فاطمه٣ فرمود: که آن کاسه باز به جای اوّل مملوّ از طعام بود و چیزی از آن کم نشده بود و همسایگان خود را نیز از آن طعام سیر کردم و حق تعالی در