ای پروردگار من و ای آقای من این جماعت که نزد منند اهل بیت منند دور کن از ایشان هر معصیتی را و پاک و پاکیزه گردان ایشان را از رجس ظاهری و باطنی. پس حضرت خیرالنساء برخواست و به مصلّای خود رفت و دو رکعت نماز حاجت بجا آورد و دستهای خود را به جانب آسمان بلند کرد و گفت: الهی و سیّدی هذا محمّد نبیّک و هذا علیّ ابن عمّ نبیّک و هذان الحسن و الحسین سبطا نبیّک انزل علیهم مائدة کما انزلها علی بنی اسرائیل.

یعنی: ای پروردگار من و ای آقای من این محمّد٦ پیغمبر توست و این علیّ٧ پسر عمّ پیغمبر توست و اینک حسن و حسینc دو فرزند پیغبر تواند بار خدایا فرو فرست بر ایشان مائده چنانچه بر بنی اسرائیل فرو فرستادی. هنوز دعای نور دیده مصطفی به انتها نرسیده بود که کاسه مملوّ از طعامی که بوی آن از مُشک و عنبر بهتر بود نزد وی حاضر شد. خاتون قیامت چون آن حالت را دید به سجده افتاد، و بعد از شکر گذاری بسیار آن کاسه را برداشته و نزد پدر بزرگوار خود آورد. جناب ختمی مآب٦ با اهل بیت از آن طعام میل فرمودند، و پیغمبر٦ فرمود: حمد مر خدای را که عطا فرمود به دختر من آنچه را کرامت فرموده بود به مریم دختر عمران.[١]

و به روایتی وارد شده است که: روزی جناب پیغمبر٦ به جهت خوردن قوت و تسکین ألم جوع، به خانه فاطمه زهرا٣ آمد و از نور دیده اش طعام طلبید. خاتون قیامت عرض کرد: که ای پدر مهربان سه روز است که طعامی به دست ما نیامده و ما چیزی

[١]. بحار الانوارج٤٣ باب٣ ح٦١ ومقتل الحسين (ع) للخوارزمي ج١ ص١١٤ ومستدرك الوسائل: ج ١٣ ص ٤١٧ ح ٢