٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص

رساله فاطمیه - احمدی، یعقوب - الصفحة ١١١ - در بیان کیفیت ازدواج زهره زهرا

می داند هر آینه دنیا را در نظر تو قدر و مرتبه نخواهد بود و از وساوس زنان، مغموم و مهموم نخواهی گشت؛ و به خدا قسم که در خیرخواهی تو تقصیر و کوتاهی نخواهم کرد. تزویج کردم تو را به کسی که اسلامش از همه پیشتر و عملش از همه بیشتر و حلمش از همه افزونتر است. ای دختر بدان که حقتعالی در میان تمامی اهل زمین دو کس را برگزید: یکی را پدر تو گردانید و دیگری را شوهر تو، ای فرزند ارجممند نیکو شوهریست شوهر تو، و اگر او نبود کجا تو را کفو و مانندی قابل پیوند بود؛ اطاعت کن او را و در هیچ امری مخالفت امر او را روا مدار.

بعد از ادای این کلمات سیّد کائنات٦ مرا خواند و فرمود: یا علیّ٧ گفتم لبیک یا رسول الله٦ فرمود: داخل شو چون داخل شدم فرمود: یا علیّ٧ با زوجه خود مهربانی کن که او پاره تن من است هر که او را بیازارد مرا آزرده است و هر که او را شاد گرداند مرا شاد گردانیده شما را به خدا سپردم و خدا خلیفه من است در خصوص شما و بعد از شهادت خاتون قیامت٣ شاه ولایت٧ فرمود: که به خدا قسم تا فاطمه٣ در دنیا بود هرگز او را نرنجانیدم و امری که بر طبع او گران باشد به جا نیاوردم و هر وقت که نظر بر رخساره نورانیه اش می کردم جمیع غمها و ألمها از سینه ام بیرون می رفت و آن معصومه٣ نیز در هیچ وقت مرا به غضب نیاورد و در هیچ امری نافرمانی من نکرد.

و آقای شیعیان می فرماید که چون حضرت رسول٦ برخواست که از حجره ما بیرون رود حضرت فاطمه٣ گفت: ای پدر مهربان من طاقات خدمت خانه ندارم چه شود که از برای من خادمه بگیری تا متوجه خدمت من شود و مرا یاری نماید در مهمات خانه. حضرت٦ فرمود: که ای فاطمه٣ می خواهی عطا کنم بتو چیزی که از خادمه بهتر باشد؟ فاطمه٣ گفت: بلی حضرت٦ فرمود: که هر روز سی و سه مرتبه «سبحان