معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ٢٣٣ - ب- زنده شدن پس از مرگ دسته جمعی
در قرآن تعابیر «ختم»، «طبع»، «صرف»، «کنان»، «غلاف»، «رين»، «قفل»، «تقليب»، «قساوت»، «مرض» و غیره به سنت هدایت ناپذیری معاندان اشاره دارد.[١]
· بسیاری از مفسران مسخ بنیاسرائیل را حقیقی دانستهاند. به این دلیل که قوم بنیاسرائیل با دیگر اقوام از جهت بهرهمندی از نعمتهای فراوان متفاوت بودند. سنت الهی بر این بوده که گناه خاص و جدید عذاب ویژه و جدیدی در پی داشته باشد. سنت خدا در گستره زمان و پهنه زمین یکسان است و هشداری است به همه مکلفان که تعدی از حکم الهی چنان خطری در پی دارد. اصالت آدمی باروح است و مسخ انسانها بهصورت بوزینه بهمنزله فقدان انسانیت و مستلزم نقض غرض از عذاب نیست. [٢]
· با توجه به تحریف عهدین، تاریخ عرب و ویژگیهای قرآن، ازجمله مصدق، مهیمن و وحیانی بودن آیات، این نظریه پذیرفته نمیشود.
ب- زنده شدن پس از مرگ دستهجمعی
قرآن در بیان سرگذشت قومی است که بیماری در محیطشان ظاهر گشت. هزاران نفر، از آن منطقه فرار کردند و به سبب آن بیماری مردند. سپس خداوند ایشان را زنده کرد تا ماجرای زندگیشان درس عبرتی برای دیگران باشد. داستان فوق یکی از دلایل صحت و امکان رجعت
[١] - عبد الله میراحمدی، پروانه نقد علیان، «مقایسه و ارزیابی دیدگاه و ادله مفسران و حکما در باره کیفیت عذاب مسخ»، نشریه انسان پژوهی دینی، شماره ۴۳، ۱۳۹۹:ص ۹۰.
[٢] - ر.ک. جلال الدین سیوطی، الدرالمنثور فی تفسیر الماثور، قم: کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی ۱۴۰۴، ج ۱، ص ۷۶؛ ر. ک. روح المعانى، ج ١، ص ٢٨٣.