آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٩ - در اصناف مگس
از ماده است و دشتى آن سرخ است و لانه زير زمين سازد و خاك آن را مانند مورچه بدر آرد.
در زمستان نهان گردد چون اگر پديد شود بميرد، و سراسر زمستان در خوابست چون مرده و براى زمستانش خوراك آماده نكند بخلاف مورچه، و چون بهار رسد و از سرما و بيخوراكى مانند چوب خشك شده خدا در پيكرش زندگى دمد و چون سال گذشته زندگى كند و اين روش او است و در اين نوع رستهايست رنگارنگ و دراز پيكر پر حرص و پر خور.
بدنبال آشپزخانهها رود و هر چه گوشت در آنها يابد بخورد و تنها ببرد و در درون زمين ساكن شود و در درون ديوارها و همه اين نوع از ميانه دو تا است از اين رو از درونش نفس نكشد، و چون در روغن فرو شود از جنبش بماند براى تنگ شدن سوراخهاى تنش و اگرش در سركه اندازند زنده شود و بپرد، و خوردنش حرام است و كشتنش مستحب و از انس روايت است كه هر كه زنبورى كشد سه حسنه بدست آرد.
ولى سوختن خانههاشان بآتش مكروه است و از احمد پرسيدند از دود دادن خانههاى زنبوران، گفت اگر از آزارش بترسند باكى ندارد و آن از سوختنش نزد من بهتر است (حياة الحيوان ٢: ٦ و ٧) و گفته: دبر بفتح گروه زنبور عسل است، اصمعى گفته از لفظ خود مفرد ندارد و گفتند مفردش خشرمه است و در فائق است كه سكينه بنت الحسين ٧ نزد مادرش آمد و خردسال بود و ميگريست باو گفت تو را چه شود؟ گفت زنبوركى بمن رسيد و مرا با نيش گزيد و آن را دبر خوانند چون تدبير ساخت عسل كند (حياة الحيوان ١: ٢٣٧) در باره كك از قول جاحظ گفته: جانوريست كه مانند زنبور عسل ميپرد و مدتى دراز جفتگيرى كند و تخم نهد و جوجه دهد و نخست از خاك پديد گردد بويژه در جاهاى تاريك و در آخر زمستان و آغاز بهار قوت گيرد و گفتند شكل پيل دارد