آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٨ - باب سوم و آهو وحشيان ديگر
منزل كردند و نانى ريگى پختند و نانخورش نداشتند و يكى از آنها كمانش را گرفت و يكى از آهوان حرم كه گرد آنها ميچرخيد با تير زد و همه برخاستند و او را پوست كندند و پختند تا نانخورش كنند و در اين ميان كه ديگشان بر بار بود و برخى از گوشت آن را كباب ميكردند، از زير ديك شعله آتش بزرگى جهيد و تن همه را سوخت و جامه و كالا و درختها كه در سايهشان بودند نسوخت.
و در مختصر الاحياء شيخ شرف الدين در باب اخلاص ديدم كه هر كه كارى محض خدا كند و عوضى نخواهد بركت آن در خودش و نژادش تا روز قيامت آشكار شود چنانچه گفتند چون آدم بزمين فرود آمد وحشيان بيابان نزدش آمدند و بدو درود گفتند و از او ديدن كردند، و بهر جنسى بهر چه سزاوار بود دعا فرمود و يك دسته آهو آمدند و براشان دعا كرد و دست به پشتشان كشيد و از آنها نافههاى مشك پديد شد.
چون آهوهاى ديگر آن را ديدند، گفتند: اين مشكفشانى را از كجا آورديد؟ گفتند آدم صفى اللَّه را ديدن كرديم و براى ما دعا كرد و دست بپشت ما كشيد، و ديگران هم نزد آن حضرت رفتند و براشان دعا كرد و دست به پشتشان كشيد و اثرى از آن عيان نشد براشان بآنها گفتند ما هم مانند شما سلام داديم و اثرى كه شما بدست آورديد نديديم، گفتند: كار شما براى بدست آوردن فضل برادرانتان بود و آنان كارشان براى خدا بود، و در نژاد آنها تا روز قيامت اثر آن آشكار شد- پايان- (حياة الحيوان ٢: ٧٠- ٧٤).