آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٥ - تفسير

بيشتر مردم بر اينند كه عسل از دهان زنبور برآيد و از على بن ابى طالب ٧ روايت است كه در خوارى دنيا فرمود: فاخرتر جامه آدميزاده در دنيا آب دهن كرمى است، و شريفترين نوشابه‌اش فضله زنبور عسل و ظاهرش اينست كه از جز دهانست، ابن عطيه از او چنين نقل كرده، و از آن حضرت معروف است كه فرمود دنيا شش چيز است: خوراك نوشيدنى، جامه، مركوب، منكوح و بوئيدنى، بهترين خوراك عسل است كه جاويده مگس است، بهترين نوشابه آبست كه نيك و بد در آن يكسانند، بهتر جامه ديبا است كه بافته كرم است، بهتر مركوب اسب است كه بر او مردم را كشند، و بهتر منكوح زنست كه مبالى است در مبالى، و بهتر بوئيدنى مشك است كه خون جانوريست.

و حق اينست كه عسل از درون آنها است ولى ندانيم از دهانست يا جز آن و به نشود جز بگرمى نفس آنها، و أرسطو كندوئى از شيشه ساخت تا بنگرد چگونه عسل ميسازند و نساختند تا آن را از درون شيشه با گل اندودند، غزنوى و ديگران چنين گفتند و در تفسير اوسط كواشى روايت داريم كه عسل از آسمان آيد و در جاهائى از زمين رويد و مگس عسل آن را نوشد و در شمع ميان كندو ريزد و چنان نيست كه برخى مردم پندارند از فزونيهاى خوراك است و در معده تبديل بعسل شده، اين عبارت او است و خداوند داناتر است (حياة الحيوان، ٢:

٢٤٥- ٢٤٨).