آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٥٦ - دنبالهايست در حقوق دابه

از داغ زدن بروى بهائم.

٣١- در ارشاد مفيد- ٢٤-: بسندى از ابراهيم بن على از پدرش كه سالى يا امام چهارم بحج رفتم و شترش كند شد در رفتن، و با عصا بدو اشاره كرد و فرمود:

آه اگر قصاص نبود، و آن را باز گردانيد.

٣٢- در كافى- ٥-: ٥٠-: بسندى تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله كه بازى مؤمن بيهوده است جز در سه چيز: پرورش اسب و تيراندازى و بازى كردن با همسرش كه اينها درستند- الخبر- ٣٣- در فقيه- ٤: ٢٩٦-: بسندى تا امام پنجم ٧ كه فضل بن عباس گفت خسرو يا قيصر روم استرى براى رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله هديه فرستاد، و پيغمبر با جل موئين بر آن سوار شد و مرا دنبالش سوار كرد- الخبر- ٣٤- در كتاب المسائل- بحار الانوار ١٠ ر ٢٦٤- بسندى از على بن جعفر كه از برادرم موسى ٧ پرسيدم كه شايد مرد بر دابه‌اى سوار شود كه زنگ دارد؟ فرمود اگر آواز دهد نه، و اگر لال باشد عيب ندارد.

٣٥- در فقيه- ٢: ١٩٠- امام صادق ٧ فرمود: بر كوهان هر شتر شيطانيست آن را سير كن و بكار گير.

دنباله‌ايست [در حقوق دابه‌]

علامه- قد- در منتهى بسيارى از اخبار حقوق دابه را آورده و بوجوب و استحباب آنها تصريح نكرده، و گفته داشتن اسب مستحب مؤكد است، و گفته سزا است از زدن دابه خود دارى شود جز با نياز بدان و پشت هم سوار شدن باكى ندارد.

و من گويم: فقهاء در باره همه آدابى كه در اين اخبار است چيزى نگفتند و حكم بوجوب يا حرمت در بيشتر آنها مشكل است و ظاهر اينست كه بيشتر آنها از