آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١١٠ - باب پنجم آداب شير دوختن و چراندن و در آن نوادرى است

باب پنجم آداب شير دوختن و چراندن و در آن نوادرى است‌

١- در معانى الاخبار- ٢٨٤- بسندى كه مردى شترى را نزد پيغمبر صلى اللَّه عليه و اله دوشيد و او فرمودش كمى در آن بگذار كه شيرآور باشد. ميفرمايد همه شير پستان را مدوش و اندكى در آن بنه كه شير بالا را بكشد و اگر پستان تهى گردد آمدن شير در آن پس افتد.

بيان: در نهايه (٢: ٢٥) گفته: آن حضرت ضرار بن ازور را فرمود تا شترش را بدوشد و باو فرمود: شير كمى در پستانش بگذار و همه را ندوش، و مانند آن را گفته.

و در مجازات النبويه (٢٥٠ چاپ قاهره) گويد: و از اين باره است كه فرموده بكسى كه شترى دوخته: وانه كشنده شير را، سيد گفته: اين استعاره است كه و مقصود اينست كه در پستان شتر اندكى شير بجا نهد و آن را تهى نكند، زيرا آنچه در آن ماند، شير بالاتر را بكشد و درزيدن شير را بيفزايد و گويا مانده شير را ميخواند و جايگاه آن مى‌شود و چون همه را بكشد جوشش آن را كند سازد و درزيدن آن را كم كند.

٢- در محاسن- ٦٤١-: بسندى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله فرمود: جايگاه گوسفند را پاك كنيد و گرد آنها را بگيريد كه از جانداران بهشتند.

٣- و از همان- ٦٤٢-: بسندى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله فرمود: رغام گوسفند را پاك كنيد و در جايگاه آنها نماز بخوانيد كه از جانداران بهشتند، فرمود رغام آب بينى آنها است.

٤- در كافى- ٦: ٥٤٤ فروع-: بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله كه جايگاه‌