اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٦ - باب دوازدهم سختى گرفتارى مؤمن و علت آن و فضيلت بلا
و فرمود: راستى بلاء براى ستمكار تأديبى است، و براى مؤمن آزمايشى، و براى پيمبران درجهاى و براى اولياء كرامت.
و رسول خدا ٦ فرمود: هر كه بلا ديد و صبر كرد، نعمت يافت و شكر كرد، ستم شد و گذشت، ستم كرد و آمرزش خواست، گفتند چه شود با او؟ فرمود:
آنانند كه آسودهاند و رهيافتهاند.
و فرمود: راستى خدا احوالپرسى كند از دوستش با بلا، چنانچه احوالپرسى كند بيمار را خاندانش با دارو، و راستى كه خدا پرهيز دهد بندهاش را از دنيا چنانچه پرهيز دهند بيمار را از خوراك (ناساز).
و در روايت انس فرمود: چون خدا خير مرد مىخواهد بدانها بلا دهد.
و در روايت ابى هريره فرمود ٦: پيوسته بلاء در تن و مال و فرزند مرد و زن مؤمن باشد تا برخورد بخدا بيگناه.
و فرمود ٦: دوست دارند عافيت داران دنيا در روز رستاخيز كه پوستشان مقراض شده بود از آنچه بينند از ثواب بلاكشان، خدا فرمود: اى داود، به بندههايم بگو: هر كه نپسندد قضايم، و شكر نكند نعمتهايم، و صبر ندارد بر بلايم، بجويد پروردگارى جز من.
امام باقر (ع) فرمود: پسر جانم هر كه بلائى ديد و از مردم نهان داشت، و بهمان خدا عز و جل شكوه كرد، بر خدا بايد كه او را از آن بلا رهاند، فرمود: هر كس باندازه دوستى خود گرفتار مىشود.
از رسول خدا ٦ كه خدا عز و جل فرموده: بندهاى نباشد كه خواهم بهشتش برم جز كه بتنش بلا دهم، كه آن كفاره گناهش گردد و گر نه روزيش را كم كنم كه كفاره گناهش شود، و گر نه جانش را سخت بگيرم تا نزدم آيدم بيگناه و ببهشتش برم و بندهاى نباشد كه بدوزخش خواهم برد، جز تندرستش دارم. و اگر همان خواسته او است، و گر نه او را آسوده و در سلطنت او آسايش باشد، و اگر همان خواسته او