بيان: او بهمراه پيغمبرانست كه خدا فرموده: هر كه پيروى كرده خدا و رسولش را آنان بهمراه كسانيند كه خدا بآنها نعمت داده از پيغمبران و صديقان و شهيدان و نيكان و چه خوب رفيقان باشند آنان (٦٩- النساء) و اين روى مضمون اخبار بسياريست كه صديقان و شهيدان و نيكان همان امامانند و مقصود از مؤمن در اينجا جز آنانست، و گذشت از ابى جعفر ٧ كه پس از خواندن اين آيه فرمود: پس از ماست پيغمبر و از ما است صديق و از ما است شهيدان و نيكان.

و در تفسير على بن ابراهيم است كه پيغمبران رسول خدا است، صديقان على ٧، شهيدان حسن و حسين، و نيكان ائمه، و رفيق خوب قائم آل محمد صلوات اللَّه عليهم.

و نيازى نيست كه گفته شود آن مؤمن وفادار از پيغمبرانست، زيرا دسته يكم يا پيغمبرند و يا صديق و يا شهيد و يا صالح و دسته دوم با اينانند بشفاعت آنها ...

٣- كافى (ج ٢ ص ٢٤٨) بسندش از ابى جعفر ٧ كه مردى در بصره برخاست نزد امير مؤمنان و گفت: اى امير مؤمنان بما بگو از برادران، فرمود:

برادران دو دسته‌اند برادران مورد اعتماد و برادران خوش معاشرت و خندان. اما برادران مورد اعتماد همان دست و بال و اهل و مالند، و چون ببرادرت اعتماد دارى ببخش باو مال و تن خود را و دوست باش با هر كه او دوست است و دشمن باش با هر كه دشمن است، و راز و عيبش بپوش و خوبى او را فاش كن، و بدان اى پرسنده كه آنان كمترند از كبريت احمر.

اما برادران خوش معاشرت برايت لذت و خوشى دارند، و تو هم آن را از آنها دريغ مدارد، و بيش از آن هم از دل آنها مخواه، و بده بآنها همان را كه بتو دهند از خوشروئى و شيرين زبانى.

بيان: اخوان دو دسته‌اند، مقصود همه مؤمنانست يا ياران و معاشران كه اظهار