و گويا بدان نگرانست بچشم دل و از روى يقين يا اينكه بخدا نگرانست چون قول پيغمبر ٦ كه فرموده احسان اينست كه خدا را بپرستى كه گويا او را مينگرى، يا مقصود اين است كه گويا او را ناظر و ديدبان خود كرده است.

سنجش سخن اين است كه در آن انديشد آيا در ترازوى ثواب و پذيرش ارزشى دارد يا نه اگر دارد بگويد و اگر نه نگويد.

و اندر خشمش نشود يعنى بدان نابود نگردد، و شماره‌اى كه در تفصيل آمده بيش از آنست كه در آغاز شماره داده چون از نظر معنا دوباره گو دارد.

٤٦- نوادر راوندى: بسندش تا ائمه : كه رسول خدا ٦ فرمود:

بحارث بن مالك چگونه صبح كردى؟ پاسخ داد: بخدا يا رسول اللَّه صبح كردم از مؤمنان، رسول خدا ٦ فرمود: هر مؤمنى حقيقتى دارد، حقيقت ايمان تو چيست؟

گفت: شبم را بيدار ماندم، مالم را در راه خدا انفاق كردم و از دنيا گذشتم، و گويا بعرش پروردگارم نگرم جل جلاله كه براى حساب بيرون آورده شده، و گويا مينگرم به بهشتيان كه در بهشت از هم ديدار ميكنند، و مينگرم بدوزخيان كه در دوزخ با هم بانگ سه‌گانه ميكنند، رسول خدا ٦ فرمود: اين بنده‌ايست كه خدا دلش را روشن كرده بينا شدى بر جا باش، گفت: يا رسول اللَّه دعا كن تا شهيد شوم، براى او دعا كرد و در هشتمين روز شهيد شد.

٤٧- امالى طوسى (ج ٢ ص ١٩٣) بسندش از ابى الحسن سوم امام على نقى كه امير مؤمنان (ع) فرمود: مؤمن ستم نكند بكسى كه او را دشمن دارد، و گنهكار نشود براى كسى كه او را دوست دارد، و اگر باو تجاوزى شد شكيبا باشد تا خدا عز و جل براى او كين كشد.

٤٨- دعوات راوندى: امام صادق ٧ فرمود: مؤمن شكيبا است در سختيها،