اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠١ - باب سوم در سرشت مؤمن و تولدش از كافر و بر عكس و برخى اخبار ميثاق زياده از آنچه در كتاب توحيد و عدل گذشته
فرازمند و پاك است و بدست سفيرانى ارجمند و نيك بوده و گواهانش مقربانند (از عبس ١٣- ١٦).
و هر كه از اشقياء است و مردود و معلوماتش همان خاكى و زمينى است و اخلاقش بد و كارهاش پليد نامه او از چپ باشد كه سوى ناتوانى جسمانى و سوى سجين است زيرا نامه او برگهاى فرودين و صحيفههاى بد و سوختنى است و از اين رو با آتش شكنجه شود.
و همانا ارواح برگردند بدان چه از آن آفريدهاند كه خدا فرموده (٢٩- الاعراف) چنانچه آغازتان كرد باز گرديدى (١٠٤- الأنبياء) چنانچه آغاز كرديم آفرينش را بازش گردانيم و آنچه از عليين آفريده شده نامهاش در عليين است و آنچه از سجين نامهاش در سجين. پايان.
و بيايد تحقيقهائى بذوق او در باره اصول دين، و چون عقيده عموم اماميه را در باره آن انكار نكرده ندانم نامه او در عليين ثبت است يا در سجين، خدا ما را موفق دارد براى رفتن براه پرهيزكاران.
٣٤- بشارة المصطفى ١٠٥ بسندش از امام باقر ٧ كه راستى ما و شيعه ما از سرشت عليين آفريدهايم، و دشمن ما از سرشت خبال از لجن بدبو.
بيان: در نهايه است كه در حديث آمده: هر كه مىنوشد خدايش از طينت خبال در روز قيامت نوشاند. در حديث آمده كه خبال فشرده از دوزخيانست و خبال در اصل لغت بمعنى تباهى است كه در كارها و تنها و خردها همه تواند بود.