اللباب (شرح فارسی بر خلاصه الحساب شيخ بهائى) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٦ - شرح اشكال هندسى

متن: و ما عداها منحرفات.

و قد يخصّ بعضها باسم كذى الزّنّقة و الزّنّقتين وقثا او اكثر من اربعة فكثير الاضلاع.

فان تساوت قيل مخمّس و مسدّس و هكذا و الّا فذو خمسة اضلاع و ذو ستّة اضلاع و هكذا الى العشرة فيهما.

ترجمه: و غير آنچه ذكر شد، اشكال ديگر را منحرفات گويند.

ولى در عين حال بعضى از آنها مختصّ باسمى هستند همچون ذوذنقه و ذوذنقتين و قثا.

و اگر بيش از چهار خطّ بسطحى محيط باشند شكل حادث را كثير الاضلاع گويند، منتهى اگر اضلاع و خطوط با هم متساوى باشند بشكل پيدا شده مخمّس (پنج ضلعى) و مسدّس (شش ضلعى) و همچنين مسبّع (هفت ضلعى) و مثمّن (هشت ضلعى) و متسّع (نه ضلعى) و معشّر (ده ضلعى) گويند و در غير اينصورت ذو خمسة اضلاع (صاحب پنج ضلع) و ذو ستّة اضلاع (صاحب شش ضلع) و همچنين تا ذو عشرة اضلاع (صاحب ده ضلع) گويند.

شرح‌ و غير اشكال مزبور بنام منحرفات موسوم بوده و احيانا براى بعضى از آنها اسامى بشرح ذيل گذارده‌اند:

١- ذوذنقه: شكلى است كه از برخورد و تقاطع چهار خطّ با يكديگر حاصل شود بطوريكه دو خطّ از آن با هم موازى و دو خطّ ديگر غير موازى باشند و نيز داراى دو زاويه قائمه باشد مانند شكل.

٢- ذوذنقتين: شكلى است كه از برخورد و تقاطع چهار خطّ با يكديگر حاصل شود بطوريكه دو خطّ از آن با هم موازى بوده و دو خطّ ديگر غير موازى و هيچ زاويه قائمه در آن نباشد مانند شكل.