اللباب (شرح فارسی بر خلاصه الحساب شيخ بهائى) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٧ - قاعده ضرب در اعداد بين بيست و صد

اضافه كرده و سپس به عدد «٧٧٠» عدد «١٢» را بيافزائى و اين حاصلضرب دو عدد مذكور مى‌باشد.

شرح‌ در ضرب عدد «٢٣» در «٣٤» ابتداء عدد «٢» را كه مقدار تكرار عدد «١٠» است در عدد «٢٣» در «٣٤» ضرب مى‌كنيم حاصل يعنى «٦٨» را حفظ كرده آنگاه عدد «٣» را كه آحاد عدد اقلّ هست در عدد «٣» كه تكرار عدد «١٠» است در عدد بزرگتر ضرب مى‌نمائيم و حاصل آن را كه «٩» باشد به «٦٨» اضافه مى‌كنيم و بعد حاصل جمع يعنى «٧٧» را در «١٠» ضرب نموده حاصل ضرب عدد «٧٧٠» مى‌شود بعد مضروب «٣» در «٤» را كه «١٢» مى‌شود باين عدد اضافه مى‌كنيم و عدد بدست آمده عبارتست از حاصل ضرب «٢٣» در «٣٤».

متن: قاعدة:

كلّ عددين متفاضلين نصف مجموعهما مفرد تجمعهما و تضرب نصف المجتمع في نفسه و تسقط من الحاصل مضروب نصف التّفاضل بينهما فى نفسه.

ترجمه: قاعده‌

هردو عدد مختلفى كه نصف مجموعشان عدد مفرد باشد براى تحصيل مضروب آندو بيكديگر مى‌بايد هردو را جمع كرده سپس نصف مجموع را بدست آورده آنگاه نصف را در خود ضرب نموده و از حاصلضرب مضروب نصف تفاضل بين آندو در خودش را كسر نمائى عدد بدست آمده حاصل ضرب دو عدد مزبور مى‌باشد.

شرح‌ اين قاعده راجع است به ضرب دو عددى كه: