اللباب (شرح فارسی بر خلاصه الحساب شيخ بهائى) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٥ - قاعده ضرب اعداد بين بيست و صد در يكديگر
جواب همان عدد مطلوبست.
متن: مثالها:
ثلاثة و عشرون في خمسة و عشرين.
ضربت الثّمانية و العشرين في إثنين و بسطت السّتّة و الخمسين عشرات و تمّمت العمل حصلت خمسمأة و خمسة و سبعون.
ترجمه: مثال
اگر بخواهى عدد «٢٣» را در «٢٥» ضرب نمائى، بايد «٢٨» را در «٢» ضرب كرده و بعد «٥٦» را به عشرات بسط داده و عمل را اتمام كنى و پس از تمام شدن عمليّات عددى كه حاصل مىشود «٥٧٥» است كه عدد مطلوب مىباشد.
شرح در ضرب عدد «٢٣» در «٢٥» ابتداء «٣» را با «٢٥» جمع كرده بعد حاصل آن يعنى «٢٨» را در تكرار عشرات يعنى عدد «٢» (زيرا ٢٣ و ٢٥ هركدام مساوى هستند با دو مرتبه تكرار عدد «١٠») حاصل ٥٦ مىشود آنگاه اينعدد را در «١٠» ضرب كرده حاصل «٥٦٠» مىشود.
پس از آن حاصلضرب «٣» در «٥» را كه «١٥» باشد بدست آورده آنرا با «٥٦٠» جمع مىكنيم حاصل يعنى «٥٧٥» عدد مطلوب مىباشد.
متن: قاعدة فيما إختلفت عدّة عشراته ممّا بين العشرين و المأة.
تضرب عدّة عشرات الاقلّ في مجموع الاكثر و تزيد عليه مضروب آحاد الاقلّ في عدّة عشرات الاكثر و تبسط المجتمع عشرات و تضيف اليه مضروب الآحاد فى الآحاد.