اللباب (شرح فارسی بر خلاصه الحساب شيخ بهائى) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٤ - شرح اشكال هندسى

قوله: مرتفع من محيطها: ضمير در «محيطها» به دائره راجعست.

قوله: متضائقا: حال است از «سطح صنوبرى» يعنى در حاليكه سطح صنوبرى مذكور ضيق و تنگ مى‌شود.

قوله: لوادير مستقيم: يعنى لوادير خطّ مستقيم.

قوله: واصل بينهما: ضمير در «بينهما» به نقطه و محيط دائره راجع است.

قوله: ماسّه: ضمير فاعلى به خطّ مستقيم و ضمير مفعولى به سطح صنوبرى راجع است.

قوله: بكلّه: ضمير مجرورى به خطّ مستقيم عود مى‌كند.

قوله: و هى قاعدته: ضمير در «قاعدته» به مخروط و ضمير «هى» به دائره راجع است.

قوله: و الواصل بين مركزها و النّقطه: يعنى و الخطّ الواصل بين مركز الدّائره و النّقطة الفوقانى.

قوله: سهمه: يعنى يسمّى سهم المخروط.

قوله: و ان قطع بمستويوازيها: ضمير نائب فاعلى در «قطع» به مخروط راجع بوده و مراد از «مستو» سطح مستوى مى‌باشد و ضمير مفعولى در «يوازيها» به دائره برمى‌گردد.

قوله: فمايليها: يعنى پس آنچه تلو و بدنبال دائره پيدا مى‌شود دو مخروط است الخ.

متن: الفصل الاوّل في مساحة السّطوح المستقيمة الاضلاع‌

امّا المثلّث فقائم الزّاوية منه تضرب احد المحيطين بها في نصف الآخر و منفرجها تضرب العمود المخرج منها على وترها في نصف الوتر او بالعكس.

و حاد الزّوايا تضرب به مخرجا من أيّها على وترها كذلك.